Dyrektywa unijna definicja

Unijna dyrektywa Atex określa podstawowe wymagania, które muszą być wykonane przez wszystkie produkty, które są oddane do wykonania w dziedzinach zagrożonych wybuchem. Normy powiązane funkcjonalnie z poradą określają szczegółowe wymagania. W ramach wewnętrznych regulacji, dawanych w danych krajach członkowskich regulowane są wymagania, jakie nie są precyzowane ani przez dyrektywę, ani przez normy wewnętrzne. Wewnętrzne regulacje nie mogą stanowić sprzeczne z przepisami dyrektywny, ani nie może wchodzić do zaostrzenia wymagań narzuconych przez dyrektywę.

Dyrektywa Atex została wprowadzona w bycie, aby maksymalnie zmniejszyć ryzyko, jakie jest zjednoczone z zastosowaniem dowolnego wyniku w terenach, w jakich potrafi trwać atmosfera grożąca wybuchem. Producent ponosi pełną odpowiedzialność za określanie, czy dany towar podlega ocenie współpracy z normami atex także za dostosowanie danego artykułu do ostatnich norm. Atest atex jest reklamowany w sukcesu produktów, które spotykają się w powierzchni zagrożenia wybuchem. Strefa zagrożenia początkiem stanowi wtedy przestrzeń, gdzie otrzymuje się, użytkuje lub przechowuje substancje, jakie w połączeniu z powietrzem mogą wytworzyć mieszaniny wybuchowe. W szczególności do większości takich substancji uznaje się: ciecze, gazy, pyły i włókna łatwopalne. Potrafią wówczas stanowić np. benzyny, alkohole, wodór, acetylen, pył węglowy, pył drzewny, pył cynkowy. Do wybuchu powstaje w sukcesu, jak duża część energii wypływająca z skutecznego źródła zapłonu dociera do atmosfery wybuchowej. Po zainicjowaniu pożaru dociera do wybuchu, który stanowi duże ryzyko dla rośnięcia oraz zdrowia ludzkiego.